21 Ekim 2010 Perşembe

büyümenin getirdiği karmaşa..

hayır defne diil
kendimden bahsediyorum..
büyüyen sadece defne diil benim
algılarım açıldı mesela
evde ekmek varmı süt bu geceye yetermi
bugün alışveriş yapmazsam para elimde kalır
defneye aliim kendime diil durumları,bence büyüdüğümü gösteriyor
yada aynaya çizgilerim varmı acaba diye endişeli bi bakış atmam
abartıyorum bazen evet ama gülme çizgilerimden biri fena yer yapmış gülmesemde orada duruyo
tabi güzel bişi bu ne gülmüşüm demekki:)))))
çok ağladımda ama onun izleri içimde sadece..
ama bakıyorum defne sağlıklı,ben sağlıklı(arada)
barış iyi(çoğunlukla)e yeter mi bence yeter
ne demişlerdi şarkıda"yetinmeyi bilirmisin?sana verdiği kadarıyla hayatın..hoş ,bilsende bilmesende yara bere içinde bu yollardan geçeceksin"
biz en az hasarla kurtarmak istiyoruz tabi..
çizgilerimi ve bugün
-babanın dün gece karnı ağrıyordu, dediğim kızımın
-ee sonra ne oldu annecim,diye sormasını seviyorum:))hemde çooook
"büyüdünmü sen şimdiden"diyesi geliyor insanın..

Hiç yorum yok: